“Хүн алсаас бурхан хайдаггүй юм. Хүн өөрөө бурхан юм шүү. Миний хүү зоригтой байгаарай. Зориг бүхнийг дийлнэ. Хичээгээрэй” гэж хэлсэн эмээгийнхээ үгэнд урамшин Лондонг зорьсон хүү жаахан чамлангуй сэтгэлээр гардсан олимпын мөнгөн медалиа зүүгээд маргааш өглөө 05.30 минутад эх орондоо ирнэ. Н.Төгсцогт бол “жаахан” хүү. Эмээдээ, ээждээ, аавдаа тэр жаахан хүү нь. Харин Монгол гэсэн нэрийг өмнөө барьж, зүрхэндээ төрийнхөө далбааг тээсэн цагт тэр том хүү.
Ямар ч байсан эмээдээ амласнаар тэр Лондонгийн тэнгэрт төрийнхөө далбааг мандуулсан. Түүний харамссан зүйл бол төрийнхөө дууллыг эгшиглүүлж чадаагүйд л байгаа юм. Хар багаасаа эмээгийнхээ өвөрт эрхэлж өссөн юм болохоор хамгийн түрүүнд эмээдээ л яардаг Төгсцогт маань ямар ч байсан Монголын хүү гэдгээ бататгаж, Монгол гэдэг нэрийг дэлхийд дуурсгаж яваа эр.
Маргааш түүнийг эмээтэй нь, ээжтэй нь хамт Монголын ард түмэн тосно. Монголын газар шорооны дээж шингэсэн эрдэнэс хүзүүнд нь гялалзсан хүүгээрээ Монгол түмэн бахархаж байгаа юм шүү.