1970-аад оны дунд үед Улаанбаатарт хэдэн жил амьдарсан орос эр Алексей Викторович Нифонтов “Эцэг эх маань 1970-аад онд яаж хувцаслаж байсан бэ” гэсэн хөтөлбөрт ингэж хариулсан байна.
70-аад онд чинь залуучууд үндсэндээ л адил хувцаслаж байсан даа. Цув, бариухан цамц, эмэгтэйчүүд бол өндөр ултай платформ гутал, эрчүүд нь сахал хууз гээд л.... Бас их үстэй захтай шуб дээл.... Бүгд л Битлзийг шүтэж дууг нь сонсон, тэдэн шиг байхыг мөрөөдөж байлаа. За тэгээд бусдаас илүү харагдах гэж цамцаа хасч, илүү чамин зүйл эдлэх гээд л.....
Миний ээж Харьковын Загварын ордны ерөнхий зураач байсан болохоор тэнд л би юм оёж сурсан. Тэгээд л өөртөө моодны цамц оёод өмсдөг байлаа шүү дээ.
1976 онд бид  Монгол руу томилолтоор явж Улаанбаатарт хэдэн жил амьдарсан. Тэнд хувцасны сонголт арай илүү, японы хувцас олдоно, бас монголын савхин  цув хүрэм авч болно.
Монголчууд биднийг интернациональч нөхөд гэж үздэг, польшиуд, унгарчууд ч бас ирнэ, бас бараа авчирна. Бидний хувьд бас америкт байдаг нэг эмэгтэй  илгээлт явуулдаг байлаа.
За тэгээд ихэнхдээ л шинэ сайхан загварын хувцас өмсье гэвэл өөртөө л найдаж, өөрсдөө л оёж өмсдөг байсан даа. Социализмын улс орнууд тийм барааг үйлдвэрлэж чадахгүй, гаднаас оруулж ирдэггүй, дэлгүүрт байдаггүй байсан юм чинь...
Улаанбаатарт авхуулсан энэ зургууд дээр ч би өөрийнхөө оёсон трапез өмд, саравчин малгайтай л байгаа нь энэ, харин хүрэм нь японых....”моодны байгаа биз”  гэжээ.