ХҮҮХЭД ХАМГААЛЛЫН ТОГТОЛЦООНД ТУЛГАМДАЖ БУЙ АСУУДЛУУДААР ХЭЛЭЛЦҮҮЛЭГ ЗОХИОН БАЙГУУЛАВ
Сонгинохайрхан дүүрэгт төрийн цахим үйлчилгээний өөртөө үйлчлэх цэг 24/7 ажиллана
МИШЭЭЛ ЭКСПО төвд “Medical Health Technology 2026” эрүүл мэндийн нэгдсэн үзэсгэлэнг нээв
“Улаанбаатар марафон 2026”-д түрүүлсэн тамирчны сорьцоос хориотой бодис илэрчээ
Нэг тэрбум төгрөгийн тэтгэлэгт хөтөлбөрт 10 их, дээд сургуулийн 300 орчим оюутан бүртгүүлжээ
Зудын нөхцөлд малын хорогдлыг таамаглах, малчдын эмзэг байдлыг тодорхойлох арга зүй, аргачлал боловсруулах судалгааны ажлын хэлэлцүүлэг зохион байгуулав
Говийн бүсэд сэргээгдэх эрчим хүчний үүсгүүр барих гүйцэтгэгч тодорлоо
ШУУД: Ардчилсан нам “4/11 мэдээллийн цаг”-аараа төсвийн асуудлаар мэдээлэл хийж байна
Өнөөдөр дараах автозамыг түр хугацаанд хаана
Усан сэлэлтийн тамирчид 4 удаа Монгол Улсын дээд амжилтыг шинэчиллээ
Гэмт хэргийн үүр уурхай, хууль дүрэмгүй хот Коулун
Бүх хот өөрийн өөрийн гэсэн онцлогтой гоё сайхан зүйлтэй байдаг. Гэхдээ энэ гоё сайхан зүйл нь зарим хүнийг айлгаж бас түлхдэг хэмээн Америкийн зохиолч Кристофер Морли бичжээ.
Тэгвэл уран зохиолд л гардаг юм уу гэмээр энэ үгийг үнэн гэдгийг Хятадын орхигдсон хот буюу “сүнстэй” Коулун хэмээн нэрлэгдэж байсан энэхүү хот баталж буй юм.

Гэхдээ өнөөдөр энэ хотын суурин дээр Хонконгийн нэгэн үзэсгэлэнт цэцэрлэгт хүрээлэн сүндэрлэсэн гэдгийг эхлээд сануулчихья. 1993 оноос энэ хотын шинэ амьдрал эхэлсэн юм. Энэ хотын хуучин түүх өнөөг хүртэл олон хүний сонирхлыг татаад байгаа билээ.
Цайз буюу Коулун нь эртний Хонконгийн хамгаалалтын гол хот нь байлаа.19 дүгээр зууны эхээр Английн эзэмшилд Хонконг шилжихэд азгүй Коулун хотыг эзэнгүйдүүлэн орхисон байна. Хот зөвхөн өөрөө өөрийгөө тэжээх ёстой болсон байна. Ийнхүү тус хотод амьдарч байсан хүмүүс өөрийн өөрийн дүрмээр амьдарч эхэлсэн байна. Хүн ам нь өсч, шинэ байшингууд сүндэрлэн хуучныг нь өндөрлөсөөр байлаа. 1987 онд тус хотын нэг ам километрт ногдох хүн ам нь1 сая 255 мянгад хүрсэн бол Хонконгийн төвд 6700 байлаа. Хүн амынх нь энэ ачааллаас болоод нарны гэрэл газарт ч хүрч чаддаггүй байв. Коулун хотыг неон гэрлээр л гэрэлтүүлж, оршин суугчид нь “Сүүдрийн хот” хэмээн нэрлэдэг болов.

Хаягдсан хотыг цагдаагийн оронд дээрэмчид гэмт хэрэгтнүүд нь “хамгаалдаг” байв. Тиймээс байж болох бүхий л бузар булай энэ хотод цэцэглэж байлаа. Мөрийтэй тоглоос, биеэ үнэлэгчид, хар тамхичид, алуурчид, дээрэмчид гээд л…
Байрных нь хонгилын нэг үзүүрт “эрвээхэйнүүд”, нөгөө талд нь архичид, хар тамхичид дүүрсэн харагдана. Айл гэх гэхэд хэцүүхэн оромжных нь дээвэр дор өдөр нь хүүхэд тоглож, шөнө нь архичид цуглан мөрийтэй тоглоно. Ресторанд нь нохойн махаар хийсэн хоол санал болгоно. Гэвч ресторантайгаа хаяа нийлэн хэн хэзээ авч явах нь мэдэгдэхгүй сагасан хогтой савнууд хөглөрнө.

Азаар Хятадын төрөөс энэхүү хотод анхаарал хандуулан хар тамхичид, дээрэмчидтэй яаралтай тэмцэн, ажилгүйчүүдийг нь бүртгэн ажилд оруулж, халдварт өвчинтэй нь тэмцэх, устгах бүхэл бүтэн томоохон багийг ажиллуулсан аж.

Өнөөдрийн Коулун хот маань ийм болжээ.
Тэгвэл уран зохиолд л гардаг юм уу гэмээр энэ үгийг үнэн гэдгийг Хятадын орхигдсон хот буюу “сүнстэй” Коулун хэмээн нэрлэгдэж байсан энэхүү хот баталж буй юм.

Гэхдээ өнөөдөр энэ хотын суурин дээр Хонконгийн нэгэн үзэсгэлэнт цэцэрлэгт хүрээлэн сүндэрлэсэн гэдгийг эхлээд сануулчихья. 1993 оноос энэ хотын шинэ амьдрал эхэлсэн юм. Энэ хотын хуучин түүх өнөөг хүртэл олон хүний сонирхлыг татаад байгаа билээ.
Цайз буюу Коулун нь эртний Хонконгийн хамгаалалтын гол хот нь байлаа.19 дүгээр зууны эхээр Английн эзэмшилд Хонконг шилжихэд азгүй Коулун хотыг эзэнгүйдүүлэн орхисон байна. Хот зөвхөн өөрөө өөрийгөө тэжээх ёстой болсон байна. Ийнхүү тус хотод амьдарч байсан хүмүүс өөрийн өөрийн дүрмээр амьдарч эхэлсэн байна. Хүн ам нь өсч, шинэ байшингууд сүндэрлэн хуучныг нь өндөрлөсөөр байлаа. 1987 онд тус хотын нэг ам километрт ногдох хүн ам нь1 сая 255 мянгад хүрсэн бол Хонконгийн төвд 6700 байлаа. Хүн амынх нь энэ ачааллаас болоод нарны гэрэл газарт ч хүрч чаддаггүй байв. Коулун хотыг неон гэрлээр л гэрэлтүүлж, оршин суугчид нь “Сүүдрийн хот” хэмээн нэрлэдэг болов.

Хаягдсан хотыг цагдаагийн оронд дээрэмчид гэмт хэрэгтнүүд нь “хамгаалдаг” байв. Тиймээс байж болох бүхий л бузар булай энэ хотод цэцэглэж байлаа. Мөрийтэй тоглоос, биеэ үнэлэгчид, хар тамхичид, алуурчид, дээрэмчид гээд л…
Байрных нь хонгилын нэг үзүүрт “эрвээхэйнүүд”, нөгөө талд нь архичид, хар тамхичид дүүрсэн харагдана. Айл гэх гэхэд хэцүүхэн оромжных нь дээвэр дор өдөр нь хүүхэд тоглож, шөнө нь архичид цуглан мөрийтэй тоглоно. Ресторанд нь нохойн махаар хийсэн хоол санал болгоно. Гэвч ресторантайгаа хаяа нийлэн хэн хэзээ авч явах нь мэдэгдэхгүй сагасан хогтой савнууд хөглөрнө.

Азаар Хятадын төрөөс энэхүү хотод анхаарал хандуулан хар тамхичид, дээрэмчидтэй яаралтай тэмцэн, ажилгүйчүүдийг нь бүртгэн ажилд оруулж, халдварт өвчинтэй нь тэмцэх, устгах бүхэл бүтэн томоохон багийг ажиллуулсан аж.

Өнөөдрийн Коулун хот маань ийм болжээ.
0 Сэтгэгдэл























