Хүйтний эрч чангараад ширүүн, шидрүүн өвөл болж байна. Хэзээ мөдгүй ес тачигнах нь. Ес ч хатуу эхэлж байна даа.
Энэ жилийн хахир өвөл арванхоёрдугаар сарын 21-нээс гурав хоног нар гарахгүй гэж олныг шуугиад байгааг ч хэлэх үү илүү үнэмшилтэй болгоод байх шиг.
Жавартай, утаатай, цастай, хальтиргаатай өвөл. Машин нь чарга шиг гулгаж, жолооч нарын чадвар, туршлагыг сорьсон улирал иржээ. Харин явган хүний зам нь зориуд бэлтгэсэн мөсөн гулгуурын талбайгаас ч мөлгөр, хатуу юм. Улаанбаатарын хаана ч адилхан хальтирч гэмтэх эрсдэл өндөр байна.
Гэмтэл, согог судлалын үндэсний төвд өдөрт 300-аад хүн ирж байгаагаас 30 гаруй нь хальтирч хүнд гэмтсэн байна гэнэ.

Хөнгөн гэмтэлтэйг нь оруулж тооцвол нийт үйлч­лүү­лэгчдийн багагүй хувийг эзлэх нь тодорхой. Уг нь, нийс­лэлийн удирдлагууд бүх албан байгууллагыг ойр орчмынхоо гудамж, талбайгаа цэвэрлэх даалгавар өгч, хэрвээ хариуцсан талбайд нь явган  хүн хальтирч, гэмтвэл эмнэлгийнх нь зардлыг ту­хайн байгууллага хариуцах захирамж гаргасан. Үүнийг  нийс­лэлийн Мэргэжлийн хяналтын газрынхан хянахаар болсон юм. Харин цаасан дээр буусан захирамж амьдрал дээр хэрхэн хэрэгжиж бай­гааг дээрх тоо баримт нэн ойлгомжтой харуулж байна. Ийм байдалд хүргэж байгаа хэд хэдэн шалтгаан байгаа. Нэгд, энэ захирамжийн тухай иргэд мэдэхгүй байна.

Мэдсэн ч төдийлөн ач холбогдол өгөхгүй байгаа бололтой. Хоёрт, албан байгууллагууд биелүүлэх талаар бүр тэг хувьтай ажиллаж байна. Энэ чинь манай аж ахуйн нэгжүүд нийгмийн хариуцлагаа хэр хэмжээнд ухамсарлаж буй­гийн илэрхийлэл бус уу. Хууль, ёсыг яаж биелүүлдгээ ч харуулж байх шиг. Гуравт, өнөөх Мэргэжлийн хяналтын газар ажлаа хэрхэн гүйцэтгэж байгаагийн илрэл.
Эл ажлыг хэрэгжүүлэхдээ “нийслэл дэх том, жижиг албан байгууллагуудад дүүргийн Мэр­­­гэжлийн хяналтын газ­рын ажилтан томилогдон ажил­лана. Тухайн ажилтан албан байгууллага, аж ахуйн нэгж бүрт шаардлага тавьж бие­лүүлээгүй тохиолдолд нийс­лэлийн Үйлдвэрлэл үйл­чил­гээний хэлтэс, Мэргэжлийн хянал­тын газраас арга хэмжээ авна” хэмээн тодорхой заа­чих­сан байна. Гэтэл хэрэгжилт алга. Одоогийн байдлаар “тэр байгууллагыг тэдэн төг­рө­гөөр торгож, тийм хариуц­лага ногдууллаа” гэсэн мэ­дээ сонсогдсонгүй. Хэрвээ шаард­лага биелүүлээгүй то­хиолдолд хуулийн дагуу торгохоос эхлээд, үйлчилгээ явуулах эрхийг нь хасах хүртэл арга хэмжээ тооцох мэдэл “Мэргэжлийн хяналтынхан”-д буй. Гудамж талбай ямар байр байдалтай байгааг харахад л байгууллагуудад ямар ч шахалт, шаардлага тавихгүй байгаа нь илт биш гэж үү.

Уул шугамандаа аж, ахуйн нэгжүүд нийгэмд үүрэлцэх үүрэг, хариуцлагаа ухамсарлах л хэрэгтэй юм. Заавал төрийн “ташуураар ташуурдуулж” байж албан хүчээр хөдөлдөг баймааргүй. Ядаж л өөрс­дийнхөө, ажилчдын эрүүл мэндийг бодсон ч үүдэн хэс­гийнхээ ч болов цас, мөсийг арилгаад хэвшчихмээр санагдах юм. Гадаадын оронд нийгмийн хариуцлага гэгчийг хэрхэн ойлгож, хэрэгжүүлдэг туршлагыг манайхан хэнээр ч хэлүүлэлтгүй сайн мэддэг. Гэвч тэр туршлагыг аж ахуйн нэгжүүд маань авч хэрэгжүүлэх л дутаад байна.

Эцэст нь тэмдэглэхэд, ир­гэд өөрт хамаатай энэ мэт тушаал захирамжийг мэдэж, биелэлтэд нь анхаарал хан­дуулж, эрүүл мэн­дэдээ анхаарахын зэрэгцээ албан байгууллагуудад дав­хар шахалт, шаардлага, са­намж өгөх хэрэгтэй юм. Мэ­дээлэлжсэн өнөө цагт нийг­мийн амьдралд иргэдийн орол­­­­цоо өндөр хэмжээнд хүрч, улам идэв­хжсэнийг ухам­сар­лах нь зүйтэй. Ардчилсан ний­гэм хөгжиж буй цаг үед иргэний үзэл санаа чөлөөтэй, төрийн ажил хэрэгт үзүү­лэх нөлөөлөл хүчтэй болсон. Хэдий болтол “тэнгэр харчих вий” гэж тэвдэж алхах вэ дээ.